Αρχείο ετικέτας ΥΠΑΠΑΝΤΗ

ΥΠΑΠΑΝΤΗ

Ὑπῆρχε μία ἁγία γυναῖκα τὰ χρόνια ἐκεῖνα στὰ Ἱεροσόλυμα ποὺ λεγότανε Ἄννα. Αὐτὴ ἡ Ἄννα καταγότανε ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Ἀσήρ. Ὅπως ἤτανε οἱ δώδεκα φυλές, τὰ δώδεκα παιδιὰ τοῦ πατριάρχου Ἰακώβ, ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὑπῆρχε μόνο στὸ Ἰσραηλιτικὸ ἔθνος, ἀνεδείκνυε ἀπὸ κάθε φυλὴ κάποια ἐκλεκτὰ πρόσωπα. Ἀπὸ τὴ μία φυλή, ἂς ποῦμε, ἤτανε ὁ Μωϋσῆς κι ὁ Ἀαρών, ἀπ’ τὴ φυλὴ τοῦ Λευΐ. Ἀπ’ τὴ φυλὴ τοῦ Ἰούδα ἤτανε ὁ Δαβὶδ κι ὁ Σολομών. Ἀπὸ τὴ φυλὴ ἐδῶ τοῦ Ἀσὴρ ἤτανε ἡ Ἄννα. Ἀργότερα ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἤτανε ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Βενιαμίν. Αὐτὸ θέλει νὰ πῆ ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἔκανε διάκρισι ἀλλὰ ἀπὸ κάθε φυλὴ διάλεγε κάποια ἐκλεκτὰ καὶ θαυμαστὰ πρόσωπα.

«καὶ ἦν Ἄννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ». Λέει πῶς λεγόταν ὁ πατέρας της. Ὁ πατέρας της λεγόταν Φανουήλ. Αὐτὰ τὰ -ήλ, ὅπως ἔχουμε ἐμεῖς ποὺ λέμε Θεόδωρος, Θεοφάνης, Θεοχάρης, οἱ Ἰσραηλῖτες εἴχανε Φανουήλ, Γαβριήλ, Δανιήλ. Αὐτὸ τὸ -ὴλ εἶναι Θεός. Δηλαδὴ ὅταν λέμε Δανιήλ, θὰ πῆ ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς εἶναι ὑπερασπιστής. Ὅταν λέμε Μιχαήλ, ποιός εἶναι σὰν τὸν Θεό. Λοιπόν, τὰ ὀνόματα ποὺ τελειώνουν σὲ -ὴλ ἔχουν ἀπὸ τὸ Θεό· εἶναι Ἐλοχίμ, Ἐλωΐ, Ἠλ, ποὺ λέει Ἠλὶ Ἠλὶ λαμᾶ σαβαχθανί «Θεέ μου, Θεέ μου». Συνέχεια ανάγνωσης ΥΠΑΠΑΝΤΗ