2 απαντήσεις στο “ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ”

  1. Κυρίες και Κύριοι του «Ορθοδόξου Συλλόγου Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος»
    Κατά την αναζήτησή θεμάτων θρησκευτικού περιεχομένου της Ορθοδοξίας μας βρήκα και το σύλλογό σας σκοπός του οποίου είναι η ανάδειξη και διάδοση του θεολογικού και ποιμαντικού έργου του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Δανιήλ Γούβαλη.
    Μόνο και μόνο στην ανάγνωση του ονόματός του κυριολεκτικά αναρίγησα και θυμήθηκα το λόγο που με οδήγησε κοντά του. Επιτρέψτε μου να τον αναφέρω, χωρίς φυσικά πρόθεση να σας κουράσω και το κυριότερο χωρίς ίχνος κολακείας και εγκωμίων για τον μακαριστό γέροντα. «Πλησίαζαν Χριστούγεννα εν έτη 1994 και λόγω κάποιου συμβάντος κατά το οποίο κινδύνευσε η ζωή μου, κυριολεκτικά είχα χάσει τον ύπνο μου σκεπτόμενος ότι αν το συμβάν είχε διαφορετική κατάληξη απ’ ότι είχε ίσως να μη ζούσα. Είχα ακούσει για τον συγκεκριμένο πνευματικό και την επόμενη κιόλας ημέρα ρώτησα που μπορώ να τον συναντήσω. Έμαθα ότι την προπαραμονή των Χριστουγέννων θα εξομολογούσε σε κάποια εκκλησία στη Βορειοανατολική Αττική. Παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες, (καταιγίδες), πήγα στην συγκεκριμένη εκκλησία με πρόθεση να τον συναντήσω. Μπαίνοντας στον Ιερό Ναό, υπήρχε πολύς κόσμος και κατάλαβα ότι περίμεναν να εξομολογηθούν. Αμέσως μετά το κερί που άναψα στην είσοδο και ενώ βρισκόμουν στο μέσον και δεξιά του ναού ασπαζόμενος τις εικόνες, άκουσα μία φωνή να λέει: «Κύριε Κώστα ελάτε μπροστά γιατί ήρθατε από μακρυά και ο καιρός είναι πολύ άσχημος». Πλησίασα προς το μέρος του, εκεί τον είδα για πρώτη φορά, του είπα για το συμβάν που είχα και χωρίς να το θέλω άρχισα να εξομολογούμαι. Όταν έφυγα να επιστρέψω στο σπίτι μου, ένοιωσα μία παράξενη γαλήνη και ειλικρινά πέρασα τα ωραιότερα Χριστούγεννα. Κοινώνησα κιόλας που είχα πολλά χρόνια να το κάνω». Εκείνο όμως που μου προκάλεσε εντύπωση και πολλά ερωτηματικά είναι τα εξής:
    Πως κατάλαβε την παρουσία μου;
    Πως με κάλεσε με το όνομά μου αφού δε γνωριζόμασταν;
    Πως κατάλαβε ότι είχα έλθει από μακρυά;
    Κάποιοι με τους οποίους τα συζήτησα είπαν ότι πιθανό να με είδε ή να άκουσε τα βήματά μου…
    Αξίζει να σημειώσω ότι: Η θέση του π. Δανιήλ ήταν τέτοια που δεν έβλεπε την είσοδο του ναού, (είχε μέτωπο προς την ωραία πύλη), ενώ λόγω της ώρας, 19.00, επικρατούσε μισοσκόταδο αφού ο μοναδικός φωτισμός προερχόταν από τα κεράκια, επομένως ήταν αδύνατο να με δει. Το ίδιο δύσκολο ήταν να ακούσει τα βήματά μου διότι το δάπεδο του ναού είχε παχιά μοκέτα αλλά και να μην υπήρχε δε γνώριζε το βηματισμό μου.
    Πιστεύω ακράδαντα ότι τόσο η παρουσία μου στο ναό όσο και η προσφώνηση-κάλεσμα με το όνομά μου οφείλονται στην έντονη πνευματικότητα και διόραση που τον διέκρινε.
    Είναι το πρώτο, όχι όμως και το τελευταίο που θυμάμαι από τον πνευματικό μου πατέρα ο οποίος εκτός των άλλων με έκανε να πάψω να είμαι βλάσφημος και τον ευχαριστώ.
    Μετά την πρώτη αυτή επαφή υπήρξαν πάμπολλες άλλες και το παράπονό μου είναι, αν μπορεί να ειπωθεί παράπονο, ότι πλην ελαχιστοτάτων εξαιρέσεων ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ!!! ακόμη και σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις.
    Είναι ο ιερωμένος που εκτός από την πνευματική βοήθεια που μου προσέφερε απλόχερα με έφερε πάλι κοντά στον Τριαδικό Θεό αφού είχα αρχίσει να απομακρύνομαι.
    Είμαι ευτυχής που τον γνώρισα και τον ευχαριστώ για άλλη μία φορά. Η απώλειά του ήταν συντριβή για μένα και τολμώ να πω ότι είμαι κατά το ήμισυ «ορφανός». Είναι όμως μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μου. Είμαι σίγουρος ότι, όπως νοιαζόταν και προσευχόταν εν ζωή για τα πνευματικά του παιδιά και όχι μόνο, το ίδιο κάνει ακόμη και τώρα εκεί ψηλά. Ελπίζω να είμαι μέσα στις προσευχές του.
    Δεχτείτε ταπεινά τα συγχαρητήριά μου για την πρωτοβουλία σας να διατηρήσετε και να διαδώσετε την πνευματική του κληρονομιά διότι περί ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ πρόκειται και μάλιστα σπάνια.
    Διατελώ θερμά
    Ένας χριστιανός ελέω π. Δανιήλ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *