ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ

… ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια. Ἐδῶ λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν σὲ κάποιον ὑπάρχη μέσα ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, γίνεται ἕνα εἶδος καρποφορίας. Κάποιο δέντρο ὑπάρχει καὶ κάποιοι καρποὶ καλοὶ παρουσιάζονται καὶ ἀνάμεσα στοὺς καρποὺς αὐτοὺς ὑπάρχει καὶ ἡ ἀγαθωσύνη καὶ ἡ πίστις καὶ ἡ πραότης καὶ ἡ ἐγκράτεια. Δηλαδὴ ἕνας ποὺ εἶναι Χριστιανὸς καὶ εἶναι ἄνθρωπος ποὺ ζῆ μέσα στὴ Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πρέπει νὰ ἔχη καὶ τὴν ἐγκράτεια. Καὶ γιὰ νὰ καλλιεργήσουμε τὴν ἐγκράτεια, μᾶς ἔχει προσφέρει ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ τὴν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Φεύγουμε ἀπὸ τὴν πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολὴ καὶ πᾶμε στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Μάρκου. Στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Μάρκου ἀναφέρεται τὸ ἑξῆς. Ὅτι ὅταν ὁ Κύριος ἤτανε νὰ σταυρωθῆ, εἴχανε μιὰ συνήθεια καὶ εἴχανε φτιάξει μερικὲς συνήθως καλόψυχες γυναῖκες, εἴχανε φτιάξει ἕνα ὑγρό, τὸ ὁποῖον ἐδῶ ὀνομάζεται «ἐσμυρνισμένος οἶνος». Δηλαδὴ βάζανε ἕνα ἄρωμα μέσα καὶ βάζαν καὶ κρασὶ καὶ γινόταν ἕνα μεῖγμα, τὸ ὁποῖον μεῖγμα εἶχε τὴν ἰδιότητα νὰ εἶναι ἀναισθητικό, ναρκωτικό. Κι ὅταν ἤτανε νὰ γίνη κάποια σταύρωσι, πηγαίνανε καὶ τὸ δίνανε στὸν μέλλοντα νὰ σταυρωθῆ, ὥστε νὰ μὴν πονέση ὅταν τὸν καρφώνουν. «καὶ ἐδίδουν αὐτῷ πιεῖν ἐσμυρνισμένον οἶνον∙ ὁ δὲ οὐκ ἔλαβε». Δηλαδὴ ἐδῶ ὁ Κύριος εἶπε: «Θὰ ὑποστῶ τὸν πόνο καὶ θὰ ἀντέξω τὸν πόνο, χωρὶς νὰ πιῶ κάτι ἀναισθητικὸ καὶ κάτι ναρκωτικό». Κι ἐδῶ βλέπουμε ὑπάρχει τὸ πνεῦμα, τὸ πνεῦμα τῆς αὐτοκυριαρχίας, νὰ μποροῦμε νὰ ἀντέχουμε σὲ κάτι δύσκολο. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΣ