ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ

Καλὸ εἶναι οἱ χριστιανοὶ νὰ ἔχουν ἕνα κομποσχοίνι ποὺ ἔχει ἑκατὸ κόμπους καὶ σὲ μιὰ δύσκολη ὥρα ν’ ἀπευθύνωνται σ’ ἕναν ἅγιο. Συνήθως τὸ ἔχουμε γιὰ νὰ ἀπευθυνώμαστε στὸν Χριστὸ καὶ λέμε Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με. Ἢ στὴν Παναγία καὶ λέμε Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς ἢ τὸ Θεοτόκε Παρθένε. Ἀλλὰ μερικὲς φορὲς εἶναι τέτοια ἡ ψυχικὴ κατάστάσι μας, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ κοιτάξουμε τὸν Χριστό, γιατὶ ὁ Χριστὸς εἶναι Θεός, εἶναι παντοδύναμος, αἰώνιος, ποὺ εἶναι ἀναμάρτητος καὶ ἐμεῖς βλέπουμε τὶς ἁμαρτίες καὶ τὰ ἐλαττώματά μας καὶ δὲν ἀντέχουμε ν’ ἀπευθυνθοῦμε πρὸς τὸν Χριστό, πολλὲς φορὲς καὶ στὴν Παναγία, γιατὶ εἶναι Μητέρα τοῦ Θεοῦ. Καὶ μᾶς ἔρχεται πιὸ βολικὰ ψυχολογικὰ ν’ ἀπευθυνθοῦμε σ’ ἕναν ἅγιο, γιατὶ τὸν αἰσθανόμαστε πιὸ κοντά μας, πιὸ φιλικὸ πρόσωπο.

Κι ἂς ὑποθέσουμε ὅτι κάποιος ἀρρώστησε μέσα σ’ ἕνα σπίτι. Ἐὰν λοιπὸν ὅλοι ὅσοι εἶναι μέσα στὸ σπίτι πάρουν ἕνα κομποσχοίνι καὶ ποῦν ἑκατὸ φορὲς στὸν ἅγιο Παντελεήμονα ποὺ εἶναι γιατρός, ποῦνε «ἅγιε μεγαλομάρτυς Παντελεῆμον, πρέσβευε ὑπὲρ τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ τάδε»(τὸ ὄνομα τοῦ ἀρρώστου). Ἐὰν δὲ συμβῆ νὰ κανονίσουνε τὴ νύχτα, γύρω στὶς δέκα μὲ δέκα καὶ μισὴ νὰ τηλεφωνήσουνε σὲ δέκα εἴκοσι ἄτομα, πνευματικοὺς ἀδελφοὺς καὶ νὰ ποῦνε «ἔχουμε ἕναν ἄρρωστο στὸ σπίτι, ἂς ποῦμε τὸν Δημήτρη. Λοιπόν ἀπὸ τὶς δέκα ὡς τὶς δέκα καὶ μισή, ὅλοι θὰ λέμε μὲ ἕνα κομποσχοίνι συνέχεια Ἅγιε μεγαλομάρτυς Παντελεῆμον, πρέσβευε ὑπὲρ τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ Δημητρίου». Γίνονται πάρα πολλὰ θαύματα μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ