ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Α’

Ἂς ποῦμε λίγα λόγια γιὰ τὸν Ἀντωνῖνο, ὥστε νὰ νοιώσουμε τὴν πολιτικὴ καὶ τὴν ἐν γένει ἀτμόσφαιρα τῆς ἐποχῆς ὅπου ἔζησε, ἔδρασε καὶ μαρτύρησε ἡ ἁγία Παρασκευή.  Ὁ Ἀντωνῖνος χαρακτηριζόταν ἀπὸ συντηρητικὸ πνεῦμα. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν οἰκονομία τοῦ κράτους ἐπέδειξε συνετὴ διαχείρισι καὶ σημείωσε ἐπιτυχία. Σὲ θέματα δικαιοσύνης καὶ νομοθεσίας φρόντισε ὥστε νὰ ἐπικρατῆ πνεῦμα μετριοπαθείας. Ὡς πρὸς τοὺς δούλους καὶ τὴν μεταχείρισί τους ἔδειξε εὐνοϊκὴ συμπεριφορά.

Ὑπῆρξε σπουδαῖος καὶ στὴν ἐκτέλεσι σπουδαίων δημοσίων ἔργων, ὁδικῶν, λιμενικῶν, ὀχυρωματικῶν. Παράβαλε τεῖχος τοῦ Ἀντωνίνου στὴ Βρεττανία, ἔργον ἀνοικοδομήσεως κλπ.

Ἐρχόμαστε στὸν θρησκευτικὸ τομέα. Εἶχε μεγάλη ἀγάπη πρὸς τὴ ρωμαϊκὴ θρησκεία. Ἐπειδὴ στὴν ἐποχή του παρατηρήθηκε χαλάρωσις καὶ ἀπομάκρυνσις τοῦ λαοῦ ἀπὸ αὐτήν, θέλησε νὰ τοῦ ζεστάνη τὴν πίστι πρὸς τοὺς θεοὺς τῆς Ρώμης, γι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἱστορία τὸν ὠνόμασε Ἀντωνῖνο Εὐσεβῆ. Antoninus Pius. Pius στὰ λατινικὰ σημαίνει εὐσεβής.

Ἕνα ἔναυσμα γι’ αὐτὴ τὴν θρησκευτικὴ πολιτικὴ ἀποτέλεσε τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 148 μ.Χ. συμπληρώνονταν 900 ἔτη ἀπὸ τὴν ἵδρυσι τῆς Ρώμης. Ὡς γνωστὸν ἡ Ρώμη κτίστηκε τὸ 752 π.Χ. Μ’ αὐτὴ τὴν εὐκαιρία κόπηκαν νομίσματα ποὺ ἀπεικόνιζαν θέματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονταν σὲ πρόσωπα καὶ γεγονότα τῆς ρωμαϊκῆς θρησκείας καὶ τῶν ρωμαϊκῶν θρησκευτικῶν μύθων. Λατρεῖες θεοτήτων καὶ θεῶν λησμονημένων ἐπαναφέρονται, ὅπως λόγου χάριν τῶν Νυμφῶν καὶ τοῦ Ποσειδῶνος καὶ ἄλλων. Γενικῶς καταβλήθηκε προσπάθεια ἀναζωπυρώσεως τῆς Ρωμαϊκῆς θρησκείας.

Ἐπειδὴ ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν ἐντελῶς ἀντίθετος πρὸς τὴν θρησκεία τῶν Ρωμαίων, δὲν ἄργησε νὰ ξεσπάση διωγμὸς ἐναντίον του. Τὰ κύματα τοῦ διωγμοῦ χτύπησαν καὶ τὸ πλοῖο τῆς ἁγίας Παρασκευῆς. Τὰ πρῶτα κύματα ὀφείλονταν στὴν ἐχθρότητα τῶν Ἰουδαίων.

Ἡ ἁγία Παρασκευὴ εἶχε σωματικὴ ὡραιότητα, εἶχε ἐπάνω της τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ. Εἶχε καὶ ταλέντο ὁμιλητικὸ καὶ κηρυκτικό. Περιώδευε πόλεις καὶ χῶρες κι ἐκήρυττε τὸν Χριστό. Πολλοὶ ἦταν ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ἄκουγαν καὶ γίνονταν Χριστιανοί. Δὲν ἦταν μόνο εἰδωλολάτρες ἀλλὰ καὶ Ἑβραῖοι. Αὐτὸ ἐρέθισε τοὺς ὁμοεθνεῖς τους. Κατήγγειλαν στὸν αὐτοκράτορα Ἀντωνῖνο ὅτι μιὰ γυναῖκα ποὺ ὀνομάζεται Παρασκευὴ κηρύττει σὰν ἀληθινὸ Θεὸ κάποιον Ἰησοῦ, ποὺ οἱ πατέρες τους τὸν ἐσταύρωσαν σὰν ἀπατεῶνα καὶ ἀντίθεο, καὶ κηρύττει ὅτι οἱ θεοὶ τῆς Ρώμης εἶναι ψεύτικοι καὶ ἀνύπαρκτοι, ἄψυχα εἴδωλα, κουφὰ καὶ ἀναίσθητα.

Συνέχεια ανάγνωσης ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Α’